Vietnam '09

Anna, Bart, Chantal, Ditza, Eva, Femke, Hanne, Hielke, Jolien en Kai wonnen DurfJijMee / ChangeALife 2009 en stortten zich afgelopen zomer op de stages in Quy Hoa, Vietnam.

Ditza (25): "Vanmiddag hebben Hanne, Kai, Femke en ik Engelse les gegeven. Echt enorm leuk (en vermoeiend)! Na alle oefeningen die we hadden voorbereid hebben we de lichaamsdelen geleerd aan de hand van het liedje ‘hoofd-schouders-knie-en-teen,’ maar dan in het Engels. Super grappig om dat die kindjes te leren. Daarna zijn we met z'n allen naar het strand gegaan en doorgegaan met spelen. Jeeeeetje zeg, wat hebben die kinderen een energie (in die hitte)!!"

Kai (22): “Het was niet altijd even makkelijk in Quy Hoa. De interviews met de dorpsbewoners zijn me in sommige gevallen emotioneel zwaar gevallen. Hoan bijvoorbeeld, kon geen muziek meer maken. Een andere vrouw durfde niet eens naar het strand van het lepradorp, omdat ze daar vreemden tegen kon komen en zich dan schaamde voor haar verminkingen. Deze verhalen hebben met ontzettend geraakt.”

Hielke (23): "Na een dag flink zweten in en om het ziekenhuis was het tijd voor ontspanning in het bejaardenhuis. Iedereen kent het spel domino? Naar mijn idee een spel zonder logica en met vooral geluk. Hier niet, zeer fanatieke 65+ers die overal een tactiek voor hebben. Pas op bij het aanleggen van de dominostenen, er is een manier voor die je door moet hebben anders wordt telkens je dominosteen verplaatst. Niks voor de nuchtere hollanders die denken dat je ze rechtop moet zetten in een hal 5 keer zo groot als het bejaardenhuis. Zeker wel leuk!"

Jolien (21): “Op de laatste dag zat een bejaarde vrouw op haar bed te huilen. Toen ik naast haar ging zitten bleek uit handen- en voetentaal en wat (plotseling!) gebroken Engels dat ze gevallen was en pijn in haar borst had. De tranen liepen over haar gezicht en ze kroop tegen mij aan terwijl ze ‘thank you, thank you’ fluisterde. Nou heb ik me de afgelopen weken aardig goed weten te houden ondanks de emotionele dingen die ik heb gezien. Maar dit was de druppel. En alsof dat nog niet genoeg was, kwam Curt binnen met zijn camera om de indrukken van de laatste dag te filmen. Het is een moment dat ik nooit meer zal vergeten.”

Blogs en film
Lees meer reisverhalen op of kijk hier de film die Curt Fortin maakte van de reis.

Lepra, daar kunnen wij niet mee leven!
Na terugkomst heeft de groep duizenden euro’s ingezameld en heel veel mensen verteld over deze onvergetelijke ervaring. Interactieve presentaties op scholen, een benefietconcert en, heel creatief, een kijkdozententoonstelling, zijn maar een paar voorbeelden. Voor de Leprastichting zijn al deze acties heel belangrijk, want om te kunnen blijven strijden tegen lepra is veel geld nodig. Enorm bedankt!